Laat ik beginnen met een compliment aan mijn trouwe lezers. Het deed mij deugd te zien dat ik na mijn afwezigheid nog steeds op jullie interesse kan rekenen…
Maar dan nu, de babyboom!
Zoals jullie hebben kunnen lezen ben ik eind mei de super trotse tante geworden van neefje Isaiah Noëll. Een ervaring die eigenlijk moeilijk te beschrijven valt. Ik ben op slag verliefd geworden op een klein mannetje dat mij verblijd met zijn prachtige ogen en zijn über lieve pruttel geluidjes. Ik vind het nog mooier om te zien hoe mijn broer in een vader is veranderd, mijn schoonzus in een moeder en mijn ouders in opa en oma. Sander, Liselore en Isaiah zijn een prachtig gezinnetje geworden. En wat gaat het ze goed af, Isaiah is een tevreden en lief mannetje, dikke complimenten!
Na al deze blijdschap is het echter nog niet afgelopen met de baby pret, want ook mijn vriendinnetje Tamara en haar vriend Jordi verwachten in januari hun eerste kindje. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat deze nieuwe fase inmiddels in mijn leven is gekomen. In onze vriendengroep is iedereen inmiddels samenwonend of de trotse bewoonster van een prachtig appartement en deze nieuwe fase is heel logisch, maar toch voelt het nog wat onwennig.
Het heeft iets enorm bijzonders wanneer een vriendinnetje belt dat ze in blijde verwachting is. Tampie straalt als nooit te voren, er is al een mini buikje zichtbaar en inmiddels wordt alles in gereedheid gebracht om ook in hun leven plaats te maken voor het kleine wondertje dat op komst is.
Maar omdat geluk, net als pech in drieën komt, hield het nog niet op met al het goede nieuws. Ook mijn vriendinnetje Laura en haar vriend Bram verwachten in het nieuwe jaar hun eerste kindje. Laura, mijn vriendinnetje met wie ik 2 jaar in de klas heb gezeten, mijn vriendinnetje met wie ik sprak over school, toetsen, vriendjes, trouwen in een verre toekomst en ooit kindertjes krijgen. Ha, en nu is het zo ver, mijn vriendinnetje van de middelbare school verloofd en zwanger van hun eerste kindje. Noem me sentimenteel, maar ik ben er stiekem best van onder de indruk!
Voor wat betreft Jurjen, die is wellicht blij dat deze fase is aangebroken en hoopt misschien wel dat ook mijn eierstokken een beetje beginnen te rammelen … ;-)
Zijn we daar aan toe? Dat is iets om over na te denken …
