Na een studieperiode van vier jaar is het dan zo ver.. Morgen heb ik mijn eind assessment om mijn allerlaatste studiepunt in de wacht te slepen.
Een gek moment… Ik zal jullie niet weer vervelen over mijn introkamp op Schiermonnikoog en de jaren die voorbij zijn gevlogen maar toch, het is een vreemd gevoel.
Als alles goed gaat rond ik morgen in totaal een studieperiode van zeven jaar (+MBO) af en begin ik aan het werkende leven.
Een leven dat bestaat uit een werkweek van 40 uur, waar je vrije dagen moet ‘opnemen’ en waar je je verplichtingen hebt naar jezelf en naar collega’s.
Dit leven is inmiddels eigenlijk al van start gegaan maar toch voel ik me nog steeds een student. Ik check nog steeds mijn school mail en kijk ook nog steeds op blackboard voor mededelingen.
Binnenkort wordt mijn account opgeheven en hoef ik alleen nog maar mijn hotmail en werkmail te checken. Ik hoef niet meer op zoek naar cijfers en rij niet meer de afsluitdijk over richting Leeuwarden.
Tssja, noem me emotioneel maar ik vind het een vreemde gewaarwording. Nu mag ik eigenlijk ook niet teveel op de zaken vooruit lopen want officieel kan ik morgen nog zakken voor mijn assessment.
Maar voor het eerst sinds tijden heb ik dit goed voorbereid. Om eerlijk te zijn heb ik voor deze ene laatste studiepunt meer gedaan dan voor mening tentamen waar ik er 4 voor kreeg….
Misschien is het omdat ik al 4 jaar naar dit moment toe leef. Het moet toch goed voor elkaar zijn!
Tomorrow is where my book begins, the rest is still unwritten……
