Ik kan me nog goed de laatste dagen op mijn stage in Amsterdam herinneren. De laatste loodjes, die 16 weken waren voorbij gevlogen. Ik moest nog wat dingen in NL regelen en dan zou ik in het nieuwe jaar aan mijn nieuwe avontuur in Zuid Frankrijk beginnen. Voor het eerst op mezelf, een ander land, vreemde taal etc. Wat keek ik er naar uit. Zenuwachtig was ik wel maar het moest vast goedkomen!
5 Januari vond ik op de valreep een appartement, haalde ik Janneke van het vliegveld en zwaaide ik de dag daarna Jurjen en mijn vader uit. Het weer was hopeloos te noemen, maar dat komt vanzelf goed dacht ik. Ik ga er hier een spetterende tijd van maken!
Eerlijk is eerlijk, de eerste maand verliep erg stroef. Ik zat niet lekker in mijn vel, school viel tegen, had een dikke week de griep en voelde me niet thuis in deze omgeving. Na enkele skype gesprekken toch besloten te blijven. Ik heb me laten vertellen dat ik de (communicatie) wereld genoeg te bieden heb dus hup schouders eronder en doorgaan!
In de tussentijd vonden Janneke en ik nog erg weinig aansluiting op school. De Fransen zijn helaas niet erg sociaal en de meesten kennen elkaar al jaren ivm voorgaande studies. ’s Avonds wat afspreken was er ook niet bij want na 20.00 uur gaan er geen bussen meer. Verhuizen was helaas geen optie want we hadden een huur contract voor in ieder geval drie maanden.
De eerste drie maanden zijn voorbij, de midterms zijn voorbij en mijn tijd in Frankrijk is bijna voorbij. Ben ik blij? Ja, helaas wel.. Ik moet helaas toegeven dat het niet de ervaring is geworden waar ik op hoopte. Ze zeggen dat je je eigen geluk kunt bepalen en dat je er zelf wat van moet maken. Ben benieuwd wie ‘ze’ eigenlijk zijn..
Maar de standaard opmerking: “Je zit in Zuid Frankrijk, als het zonnetje er straks is wordt het vast geweldig” kan ik in ieder geval niet meer horen! Al met al is het van het weekend 18 graden in Nederland en heb ik hier non stop bewolking of regen.
Wat nou zon, pff die laat zichzelf pas zien als ik met een grote glimlach naar huis vlieg!
2 Reacties
april 2, 2009 at 7:44 pm
Hi maaik!
Ik kan me voorstellen hoe je je voelt! Het is hier in Turkije eindelijk iets van 23 graden, lig ik met een voedselvergiftiging in bed (of ja bij de wc, no details..) Ik had het niet gedacht van mezelf maar ziek zijn in het buitenland is toch echt het kutste wat er is en even had ik gewild dat ik thuis bij mijn eigen moeder was die me dan lekker zou verzorgen! Maja.. over een paar daagjes ben ik vast weer beter en ben ik alles al weer lang vergeten :D
Jij succes met je laatste lootjes!! Als je die eerste 3 maanden hebt gedaan, dan moet die 4e ook makkelijk kunnen! zet m op :)
xx myrth
april 2, 2009 at 8:42 pm
Ooh no Myrth, wat vervelend voor je!! Inderdaad ziek zijn in het buitenland is heus niet leuk! Ik voelde me toen ook zo rot! Maarja, het hoort bij het volwassen worden zeggen zeg! In ieder geval snel beter worden en genieten van het mooie weer! Ik ga volgende week lekker een paar dagen naar NL, Janneke is er nu dus we wisselen elkaar af! Nou meisje, als iedereen weer in NL snel even borrel @ Dikke Van Dale! JeuJ
Get Well Soon!
xxx