Eerlijk is eerlijk, we zien er altijd een beetje tegen op. Maar als de dag eenmaal daar is, de spelletjes duidelijk zijn en we ons T-shirt aantrekken lijkt het wel alsof die stemming omslaat. Ineens wordt er over een tactiek gesproken, er worden talloze kansberekeningen gedaan en we bekijken onze tegenstanders van top tot teen. Ik heb het over het Westerlander dorpenspel. Een jaarlijks terugkerend fenomeen waarbij gestreden wordt om een grote beker, een klein beetje eer en natuurlijk een groot feest daarna. Ieder jaar doe ik samen met een aantal vrienden mee als het team voor Westerland. Ik heb het natuurlijk over een estafette, een waterspel, ouderwetse spelletjes wie kent het niet. En ik kan er uren aan besteden om je te vertellen hoe goed we het gedaan hebben maar bekijk de score en oordeel zelf…..

~
Uiteraard moest deze overwinning ’s avonds doorgaan in de oranje stemming maar helaas kreeg dit een hele andere wending dan vele van te voren gedacht zouden hebben. Samen met tientallen anderen zag ik de wedstrijd die zo droevig verliep dat zelfs ik me dood schaamde in mijn oranje outfit. De wedstrijd waar meer balverlies was, dan tijdens menig overtrap sessie tussen de vijfjarigen hier bij mij in de straat, was eigenlijk het kijken niet waard. Maar goed ondanks alles wisten we er een leuke avond van te maken waar ruimte gemaakt werd voor enkele danspasjes, drankjes, drankjes, drankjes en natuurlijk de schiettent.
Hoe kon die dit jaar ontbreken.
Samen met Tamara schoot ik raak.. En wat zijn we trots! ;)
En zo verliep de avond eigenlijk prima. Tevens zijn wij tot de conclussie gekomen dat ook bij de politie de zaken niet altijd op orde zijn. Rond een uur of 02.00 slenterde ik met Tamara richting huis om onszelf daar te voorzien van een heerlijke tosti en een drankje waar voor de verandering eens geen alcohol in zou zitten. Onderweg naar huis kwamen wij twee agenten tegen die daar eigenlijk een beetje wortel stonden te schieten.. Meneer agent, zou ik mogen blazen? Ik wil eigenlijk nog een stukje auto rijden.. En daar stond ik dan, met een hoop gegiechel de longen uit mijn lijf te blazen. En wat denk je…. De P van Pass/Prima. Na ongeveer 10 wijn binnen een tijdsbestek van ongeveer drie uur had ik nog heerlijk achter het stuur mogen kruipen terwijl ik eigenlijk mijn ene voet niet echt meer recht voor mijn andere kreeg. Bizar maar waar! Politie Nederland, bedankt! ’s Nachts nog even genoten van de stem van mijn lief en heerlijk in de waskamer van Tamara in slaapgevallen onder een luchtig dekbedje en een prima matrasje.
Zondag stond weer van alles op het programma. Ik zou uitslapen, aan de studie, naar Amsterdam om lekker een hapje te eten. En dan eindelijk na alle verhalen gehoord te hebben naar Sex And The City The Movie! Jeeuj!!.. Als een kind zo blij! En ik moet zeggen, heerlijk is eigenlijk nog het verkeerde woord voor deze film.. Samen met Liselore, Dionne & Renske genoot ik van een lading designer kleding, pikante bedverhalen, scherpe humor en niet te vergeten een hele boel liefde..
Wat een film, ik blijf van mening dat echte en eeuwige liefde bestaat!
Love’s like a runway but which one do I love more?
No emotional baggage, just big bags filled with Dior
Love’s like a runway, so what’s all the fussing for?
Let’s stop chasing them boys and shop some more….


