Naast alle leuke berichten die ik schrijf … ;) Moet ik ook tijd vrijmaken voor mijn studie! Nou probeer ik op de valreep een project te halen en heb daar ongeveer 150 ingevulde enquetes voor nodig!
Plz be so kind en vul er 1 in.. Het gaat over mobiele telefonie en is geschikt voor mensen met een HTC, Blackberry, SamSung of Nokia.. Mijn dank is ernorm!
Deze zomer hebben Jurjen en ik geen plannen voor een (zon) vakantie. Om die reden besloten wij om een weekend weg te gaan zodat we toch even lekker samen konden zijn. Limburg werd de plaats van bestemming omdat Jurjen daar vroeger vaak kwam, familie heeft wonen en omdat het er,.. laten we eerlijk zijn, prachtig is.
Afgelopen vrijdag vertrokken wij richting Maastricht. Een ritje waar je normaal een uurtje of 3 over doet maar op vrijdag middag een kleine 4.5 uur. Op de valreep hadden wij via internet een plek om te slapen gevonden want het leek wel alsof half Nederland een weekendje Limburg in de planning had. We zouden verblijven op het landgoed dat ook wel Château St. Gerlach wordt genoemd. Een locatie vlak buiten Valkenburg waar president Bush, Balkenende en vele andere bekende mensen al eens verbleven. Vol verwachting reden wij door de slagbomen.. En wat ik daar aantrof was werkelijk sprookjesachtig. Een prachtige beeldentuin met het aanzicht op twee hele mooie gebouwen.
Het afgelopen weekend heb ik genoten van mijn eigen sprookje in mijn eigen prinsessenkamer en met mijn eigen prins.
Ze zeggen dat je het voelt wanneer je de ware liefde gevonden hebt. Ze zeggen dat je vanaf dat moment weet dat je met diegene oud wilt worden. Sinds mijn pubertijd heb ik mij verbaasd over deze uitspraken. Je weet toch nooit wat de toekomst je brengt, hoe kunnen deze mensen nou beweren dat iemand de ware is?
Ik weet nog dat ik met een vroeger vriendje een weekend weg was. Ineens vroeg hij aan mij: Maaike, denk jij dat wij zullen trouwen? Verliefd en naïef als dat ik was zei ik: JA natuurlijk, tsss wat een lul, hoe kon hij daar nou aan twijfelen?!. Later kwam ik erachter dat hij al weken vreemd ging. Vervloekt heb ik hem, maar ja.. Een wijze les was het zeker. Ga er op je 17e niet vanuit dat iemand de ware is na een relatie van 1 jaar en 364 dagen.
Oh en nog een tip begin helemaal te twijfelen wanneer je hoort dat jij èn een ander meisje hetzelfde valentijnscadeau krijgen.. Ze zeggen dat je in het leven niet op 1 paard moet wedden maar hij nam dat wel erg serieus..
Een ander vriendje zei na 4 weken. Maaike, ik hou van jou. Vol verbazing heb ik gezegd dat hij in dit stadium alleen nog van zijn moeder kon houden. Wat dacht hij wel, mij een beetje bang maken met zulke uitspraken. Brrrr, Idioot!
Maar ook teksten zoals, ik vind je al vier jaar leuk maar durfde nooit wat te zeggen is iets wat niet tot de ware behoord. Als hij of zij de ware is dan weet je dat toch vanaf het begin, je zou zeggen dat er dan geen ontkomen meer aan is? Die twee harten zouden elkaar dan hoe dan ook moeten vinden. Daar doe je geen vier jaar over lijkt me?
Of de, ik vind je erg bijzonder Maaike, over tien minuten in de wc uitspraak? Een klassieker waar ik nog vaak om kan lachen. Jeetje, toen ik dat hoorde voelde ik me inderdaad enorm bijzonder. Ik had geen idee dat iemand zo gemakkelijk over mij kon denken. Moet toch eens op een hoe controleer ik mijn lichaamstaal cursus. Blijkbaar had ik dat nog niet helemaal onder controle. Stelde ik me dan echt zo beschikbaar op? Foeii Maaike, wederom een wijze les!
En zo zit de wereld vol met vragen en meningen over de ware. Door de jaren heen heb ik ook niet stil gezeten. Ik heb genoeg om me heen geflirt en gekust. Tssja wanneer is iemand de ware. Het gaat 6 maanden goed en dan komen de vervelende tijden. Zijn manier van eten, autorijden, praten, kleden, leefwijze en ga zo maar door. Allemaal dingen die de relatie vroeg of laat de das om deden.
Hoe leuk is het dan om nu te beseffen dat je ontzettend blij bent met diegene met wie je samenwoont. Simpelweg vanwege het feit dat je het idee hebt dat iemand ècht bij je past. Dat je het leuk hebt samen! Samen kunt lachen en kunt mopperen. Dat je geniet van iemand zijn eigenaardigheden. Dat besef is heerlijk!
En op de vraag of het mijn ware liefde is zeg ik gewoon, we zullen zien! Ik hoop het!
Het plan voor een dagje varen op de Friese meren lag er al een tijdje. Research was al gedaan en het vaarteam was ook al redelijk samengesteld. Het wachten was op mooi weer en een dag dat iedereen of bijna iedereen mee kon.
Twee weken geleden was het dan zo ver. Het weer leek prima, het team was gevormd en ook de route was uitgestippeld. Met een tas vol lekkernijen, alcoholische versnaperingen en de nodige zonnebrand vertrokken wij richting Akkrum.
Eenmaal aangekomen troffen wij daar onze sloep, en na een kleine uitleg konden we op pad.. Met schipper Ray moest het allemaal goedkomen. Met als vertrekpunt Akkrum, zijn we naar Sneek gevaren waar nog met een klomp geld wordt gevraagd bij de bruggen. Iets wat ik van te voren al zei, maar niemand wilde luisteren. Eenmaal in Sneek bij de brug aangekomen was er geen kleingeld en hebben we dan ook verzaakt te betalen! Gelukkig mochten we doorvaren en zijn we via allemaal kleine dorpjes terug gevaren.
Ik kan er lang en kort over schrijven.. Maar het simpele woord blijft: Genieten!
Inmiddels ben ik alweer een tijdje in Nederland en heb ik afgelopen vrijdag mijn laatste Frankrijk tentamen gemaakt met daaropvolgend een eindgesprek over mijn ervaringen als uitwisselingstudent. Nou niet het meest leuke gesprek omdat ik helaas weinig positieve berichten had voor mijn docenten. Ik zat vol met vragen over hoe nu verder? Hoe kom ik aan mijn punten? En wat voor opdrachten moet ik nog doen om het succesvol af te ronden? Vragen waar mijn docenten helaas weinig raad mee wisten. Ja, dat moeten we allemaal nog maar eens bekijken was het antwoord dat ik kreeg. Nou niet echt het antwoord waar ik op hoopte maar afwachten lijkt weer de enige optie die mij is gegeven.
Ook ben ik druk aan het peinzen over mijn financiële crisis en de daarbij behoordende issue, where to find a nice job!?
En niet te vergeten; wanneer ga ik mijn spullen in Hippo uitzoeken om mee te nemen naar Schagen en waar laat ik het allemaal?
Je zou zeggen dat dit allemaal een hele relaxte bezigheid moet zijn. Maar zoals sommigen van jullie misschien weten heb ik er moeite mee wanner dingen onduidelijk zijn. Ik heb vaste plannen nodig, een datum wanneer iets moet gebeuren en het liefst ook nog een tijdstip. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel onduidelijkheid en dat is nu juist wat mijn leven op het moment een beetje is.
Het is onduidelijk wat ik nog voor school moet doen omdat de docenten zelf volgens mij ook niet helemaal goed weten wat nou eigenlijk de bedoeling is. Het is onduidelijk waar ik zal gaan werken omdat ik zelf misschien een te groot eisen pakket heb. Neemt niet weg dat mijn financiële crisis toch snel eens opgelost zal moeten worden.. Wordt het dan toch een baantje als postbode of barmeisje? Het is onduidelijk wat Jurjen en ik gaan doen qua wonen en ook waar.. We zijn donderdag bij een huis gaan kijken in Schagen, maar dat was toch niet helemaal naar onze wens. Wordt het dan misschien toch Haarlem of moeten we gewoon in Schagen blijven zoeken? Ondertussen staan bijna al mijn spullen nog bij mijn ouders en begin ik me af te vragen waar ik die in hemelsnaam allemaal moet laten.. Ook begint mijn auto het zo langzamerhand redelijk te begeven. Handvaten die eraf vallen, je kan het zo gek niet bedenken of het valt van mijn auto af. Volgens mijn vader nog een prrrrima auto om in te rijden, maar volgens mij een onveilig ding waarmee ik zeker weten weer een keer stil kom te staan.
Misschien niet de grootste zaken om je als jong meisje druk over te maken maar ik kan hier gerust uren over piekeren. Zou ik dan toch een vorm van autisme bezitten? Dat wanneer er te veel dingen veranderen in mijn leven ik in paniek raak. Heb ik dan echt zoveel structuur in mijn leven nodig om alles een beetje op de rit te houden?
De tijd zal het me leren….
Ruim een jaar geleden liep ik wat schuchtig en onzeker Jurjen zijn huis binnen. We hadden een paar weken daarvoor stiekem in de kroeg staan zoenen, onze eerste dates gehad en nu mocht ik zijn huis wel komen bekijken. Een mannenhuis, dat was zeker maar vanaf het eerste moment voelde ik me er erg op mijn gemak en was het fijn om er te zijn. Jurjen heeft een grote witte bank waar ik me altijd heerlijk onder een fleece dekentje kon nestelen en tevreden dronk ik daar mijn kopje thee/fris of wijn en ging weer netjes naar huis.
Inmiddels zijn we ruim een jaar verder en lig ik nog steeds tevreden op die bank mijn kopje thee/fris of wijn te drinken. De afgelopen 4 maanden hebben we elkaar 12 dagen gezien, niet de meest makkelijke tijd maar het besef dat je iemand echt leuk vind was er zeker. Een maand geleden tijdens mijn korte bezoekje in Nederland hebben we het al eens voorzichtig over samenwonen gehad. Zijn we daar al klaar voor, willen we het, waar gaan we wonen etc etc. Onder het genot van een wijntje besloten wij op het terras in Schagen dat we bij terugkomst maar eens goed moesten bekijken wat de mogelijkheden zijn. Trek ik bij Jurjen in, koopt hij een huis in Schagen of blijf ik toch nog tijdelijk even bij paps en mams?
Inmiddels ben ik terug in Nederland en hebben we afgelopen weekend Jurjen zijn kleding kast uitgezocht. Drie hele vuilniszakken heeft hij weg gedaan. Je zult begrijpen wat de keuze is geworden. Maaike komt bij Jurjen wonen. Nu moet ik nog ….. mijn 3 (!) kasten zitten prop vol dus dat zal nog een flink klusje worden! Ook mijn bureau zal mee gaan naar Schagen omdat ik gewoon nog een jaartje aan de studie zal moeten.
Ik zal je bekennen dat ik het allemaal best spannend vind. De afgelopen maanden was ik hier al veel maar nu gaan ook echt al mijn spullen mee en kan ik niet even naar mijn ouders vluchten wanneer ik het allemaal even niet zie zitten.
Ach, het heeft allemaal geen haast en het zal ook zeker goedkomen. Langzaam bij beetje wordt dit mannenhuis getransformeerd tot een gezellig huisje met bloemetjes en kaarsjes. Ik geniet ervan JJ.
Nadat ik van de week mijn koffer weer had uitgepakt, en ons huisje had schoongemaakt stond mijn laatste bezoek op het programma. En niet zomaar een bezoekje, mijn broer en zijn aanstaande mevrouw Tempel kwamen mij bezoeken in Zuid Frankrijk. Afgelopen vrijdag vertrok ik om 07.00 uur richting het vliegveld om daar San & Lies op te halen! De hele week had ik het weerbericht in de gaten gehouden en het leek werkelijk vreselijk te worden. Het enige wat ik op mijn beeldscherm zag waren wolken, regen en onweer afbeeldingen. Die ochtend was het droog en zonnig, so far so good!
En wat hebben we het goed en gezellig gehad. Bijna geen wolk aan de lucht en allemaal leuke dingen gedaan! Zo bezocht ik met hun Cannes, Nice, Antibes en ben ik voor de derde keer naar Monaco geweest. Dit keer was ik niet eens meer onder de indruk van alle grote boten en auto’s, alles went zou je haast zeggen! Die dag hadden we het erover of deze mensen nog wel blij met iets zouden kunnen zijn. Willen ze een Rolex? Dan kopen ze die dag gewoon een Rolex.. Willen ze een Prada tas, ervoor sparen? Welnee niet nodig, gewoon gelijk meenemen. Zouden deze mensen ooit dat gevoel van blijdschap nog hebben na een bijzondere aankoop? Dat gevoel van JeuJ, die tas is nu van mij? Guess not aangezien iemand zijn boot daar, one more toy heeft genoemd….
Enkele minuten later liepen wij het ‘winkelcentrum’ van Monaco binnen. Helemaal leuk, overal pracht en praal.. In 1 van deze winkels liep ik tegen een prachtige Marc Jacobs zonnebril aan. Zo blut als dat ik op het moment ben kon ik hem natuurlijk niet betalen.. Liselore heeft hem voorgeschoten, mijn aandenken aan Frankrijk. Gelukkig ervaar ik het gevoel van blijdschap nog steeds. Hij is werkelijk prachtig en het laat me terug denken aan vier maanden waarin ik een hoop geleerd heb! Hoewel mijn bankrekening dat ook doet, maar dat terzijde! :)
Voor een overzicht van onze prachtige foto’s… Klik .. HIER!
San & Lies, bedankt ! (L)
Hoe dan ook, de dagen zijn voorbij gevlogen met als leuk uitje ook nog mijn gala op zondag! Vanaf januari hebben Janneke en ik geholpen om geld hiervoor in te zamelen. We hebben Spaanse dagen, Afrikaanse dagen en een Subway BBQ dag gehouden zodat er voldoende sponsors gevonden zouden worden voor dit evenement. Om 15.00 uur vertrokken wij samen met twee klasgenootjes die kant op! Heel bijzonder om iedereen helemaal opgedoft te zien en het was zeker de moeite waard om daar bij te zijn! Er werd een talentshow gehouden en alle studenten werden het podium opgeroepen voor hun diploma en vervolg studie! Ook Janneke en ik hadden one minute of fame toen wij 450 man moesten vertellen wie de winnaar en winnares waren geworden van de Gossip Award. Al met al best spannend, maar het is helemaal goed gekomen!
Tssja, en nu.. Nu is het studeren geblazen voor de laatste final exams! Morgen heb ik al een presentatie, volgende week mijn final speech en nog vier andere final exams. Genoeg te doen dus. Eens kijken of we mijn cijfers Cum Laude kunnen houden of dat ik de studie druk toch niet aan kan .. ;)
Daar lag ik dan.. Mijn koffer was gepakt, de wekker was gezet, maar slapen kon ik natuurlijk niet. Vorige week woensdag lag ik om 22.00 uur klaarwakker in bed om de volgende dag naar Nederland te vertrekken. De planning was om Jurjen te verrassen. Ik had hem al weken wijsgemaakt dat ik vrijdag ochtend zou landen. Als hij dan donderdag uit zijn werk zou komen, zou ik hem verrassen! Toen hij mij twee weken geleden vertelde dat hij voor donderdag avond een afspraak had gemaakt zat er niets anders op dan het hem te vertellen. Achteraf gezien veel leuker want donderdag waren wij een jaar samen en dus ook de hele dag samen!
Hoe dan ook, donderdag ochtend vloog ik dus om 9 uur richting Nederland. Een vlucht van 1 uur en 45 minuten die eeuwig leek te duren! Eenmaal aangekomen op de Polderbaan leek het taxiën langer te duren dan mijn gehele vlucht maar dat mocht de pret niet drukken. Want wat was het heerlijk om weer samen met Jurjen, mijn familie en mijn vrienden te zijn!
De dagen zijn voorbij gevlogen. We hebben de Autorai bezocht, de kerk, eieren gezocht met de nichtjes van Jurjen, gegeten met mijn ouders, vrienden gezien, het terras meerdere keren gezien en zo kan ik nog uren doorgaan.
Inmiddels ben ik weer terug in La France en zijn de laatste weken aangebroken. Ik ben bezig met het voorbereiden van presentaties en mijn final exams. Ook staat er nog een bezoek uit Nederland op het programma want vrijdag haal ik mijn broer en zijn verloofde van het vliegveld. Het weer is helaas nog niet geweldig dus we zullen moeten duimen voor een paar zonnige dagen!
Oh en last but not least, ook de gala kleren zijn meegevlogen naar France want zondag is het afstudeergala van Ceram University waar Janneke en ik zullen helpen! Nu maar hopen dat dat een leuke afsluiter wordt van onze tijd hier!
Ik kan me nog goed de laatste dagen op mijn stage in Amsterdam herinneren. De laatste loodjes, die 16 weken waren voorbij gevlogen. Ik moest nog wat dingen in NL regelen en dan zou ik in het nieuwe jaar aan mijn nieuwe avontuur in Zuid Frankrijk beginnen. Voor het eerst op mezelf, een ander land, vreemde taal etc. Wat keek ik er naar uit. Zenuwachtig was ik wel maar het moest vast goedkomen!
5 Januari vond ik op de valreep een appartement, haalde ik Janneke van het vliegveld en zwaaide ik de dag daarna Jurjen en mijn vader uit. Het weer was hopeloos te noemen, maar dat komt vanzelf goed dacht ik. Ik ga er hier een spetterende tijd van maken!
Eerlijk is eerlijk, de eerste maand verliep erg stroef. Ik zat niet lekker in mijn vel, school viel tegen, had een dikke week de griep en voelde me niet thuis in deze omgeving. Na enkele skype gesprekken toch besloten te blijven. Ik heb me laten vertellen dat ik de (communicatie) wereld genoeg te bieden heb dus hup schouders eronder en doorgaan!
In de tussentijd vonden Janneke en ik nog erg weinig aansluiting op school. De Fransen zijn helaas niet erg sociaal en de meesten kennen elkaar al jaren ivm voorgaande studies. ’s Avonds wat afspreken was er ook niet bij want na 20.00 uur gaan er geen bussen meer. Verhuizen was helaas geen optie want we hadden een huur contract voor in ieder geval drie maanden.
De eerste drie maanden zijn voorbij, de midterms zijn voorbij en mijn tijd in Frankrijk is bijna voorbij. Ben ik blij? Ja, helaas wel.. Ik moet helaas toegeven dat het niet de ervaring is geworden waar ik op hoopte. Ze zeggen dat je je eigen geluk kunt bepalen en dat je er zelf wat van moet maken. Ben benieuwd wie ‘ze’ eigenlijk zijn..
Maar de standaard opmerking: “Je zit in Zuid Frankrijk, als het zonnetje er straks is wordt het vast geweldig” kan ik in ieder geval niet meer horen! Al met al is het van het weekend 18 graden in Nederland en heb ik hier non stop bewolking of regen.
Wat nou zon, pff die laat zichzelf pas zien als ik met een grote glimlach naar huis vlieg!
Na een lange tijd van ‘niet bloggen’ heb ik even tijd en internet gevonden om jullie een update te geven van mijn verblijf in Frankrijk. Heb helaas nog steeds geen internet thuis maar loop soms even naar de McDonalds en sleep iedere dag mijn loodzware laptop mee naar school.
Hoe dan ook gaat het hier zijn gangetje. Het strandweer komt ‘eindelijk’ op gang en van de week heb ik voor het eerst met Janneke op het strand gelegen.. Ik hoor je denken, in bikini….?? JA, in bikini! :) .. Kan helaas geen foto’s uploaden maar die komen nog wel..
Ja wat kan ik verder vertellen, ik ben door de 15 dvd’s van mijn broer en zijn vriendin heen en ben nu begonnen aan Friends vanaf seizoen 1. Heb al mijn midterms met een A gehaald en heb er volgende week nog 2. Moet allemaal wel goedkomen dus.
In de tussentijd hebben Janneke en ik onze hulp aangeboden voor het afstudeergala en helpen we de leadership organisaties om geld daarvoor in te zamelen. 19 april is het gala dus dat is leuk! Ook mijn broer en zijn vriendin komen dat weekend. Al met al vliegt de tijd voorbij en zit mijn tijd in Frankrijk er alweer bijna op!!
